NieuwsBlog

Gezond van jezelf houden

Van jezelf houden is belangrijk. Zelfliefde en zelfvertrouwen helpen je je leven zoveel makkelijker te maken. In deze blog wil ik je meenemen op een reis van zelfliefde. Van jezelf leren houden kan lastig zijn – vooral als je zelfvertrouwen op dit moment laag is. Maar dat wil niet zeggen dat het niet de moeite waard is. Met een beetje extra zelfliefde wordt je hele leven leuker en moeitelozer. Door van jezelf te leren houden wordt het makkelijker om succesvoller te zijn in je werk, je relaties en je persoonlijke ontwikkeling. Het voelt alsof je eindelijk met de rivier kunt meezwemmen, in plaats van er tegenin. Klinkt goed of niet soms? Laten we eens kijken hoe en op welke manier je zelfliefde een gezonde boost kunt geven. Deze blog gaat over het liefhebben van jezelf. Ook beantwoord ik de vraag waarom dat niet egoïstisch is terwijl je dat misschien wel zou denken.

Houden van jezelf, mag dat wel?

In onze koude kikkercultuur is houden-van-jezelf heel lang als egoïsme bestempeld. Gelukkig komt daar nu verandering in.  We kunnen houden-van-jezelf ook iets anders formuleren, en dan wordt het: jezelf accepteren.  Maar bij het begrip ‘accepteren’ ontbreekt innerlijke warmte. Acceptatie van jezelf en houden van jezelf is het belangrijkste uitgangspunt van innerlijke groei en voor bewustwording. Dit geldt voor alle coachings- en therapievormen. Of het nu gaat om relatietherapie, bedrijfscoaching, tienertraining of persoonlijke groei. Zelfliefde is de aanstuurmotor van alles!

Bewustwording is het bewust worden van wie je bent, wat je doet en van de patronen die je bent gaan leven. Als je dat eenmaal weet, dan kun je ook dingen veranderen en bewust kiezen voor een ultiem gelukkig leven. Bewustwording is dat je je bewust wordt van jezelf. We denken dat we leven vanuit ons denken, maar dat is niet zo. We leven vanuit onze onbewuste programmering. Dus het gaat om bewustwording van je gedachten, van je emoties en vooral van alles wat er op een dieper niveau in je omgaat

Gezonde zelfliefde

Het klinkt misschien gek, maar wij, ieder van ons, zijn het centrum van onze wereld. Wij kunnen de wereld en het leven alleen maar vanuit onszelf bekijken. Hóe belangrijk anderen om ons heen ook zijn, hóe wijs ze ook zijn, hún leven kunnen wij niet leiden, hún ideeën zijn nooit 100% de onze. Wij hebben ons eigen doel, onze eigen weg, onze eigen visie en onze eigen verantwoordelijkheid. Wij hebben te maken met onze eigen gezonde zelfliefde.

Waarom is dat eigenlijk gek om van jezelf te houden. Ja, waarom? We denken dat we dat niet mogen doen. Er is dat stemmetje in ons dat zegt: houden van jezelf is egoïstisch. Van jezelf houden is de basis van een gelukkig en positief leven. Het betekent dat je jezelf gezond op de eerste plaats zet en dan de ander. Of het nu gaat om relaties, in je werk of met je tiener of andere kinderen. Jij komt eerst gezond op de eerste plek. Want hoe kun je van een ander houden als je niet van jezelf houdt?

Je hebt het vast vaker gehoord: eerst moet je van jezelf houden, voordat je van een ander kan houden. Het is een cliché. Toch zijn we geneigd om juist het omgekeerde na te streven: eerst die leuke man aan de haak slaan, dan ben ik gelukkig. Of eerst vijf kilo eraf, daarna ben ik het waard om geliefd te worden. Het is niet voor niets een cliché, want alles begint met de liefde voor jezelf voelen. En zeg nou zelf, jij wilt toch ook een partner die zichzelf kan waarderen en die trots op zichzelf kan zijn?

Wie is de belangrijkste persoon in je leven

Graag wil ik je de volgende vraag stellen: ‘Wie is de belangrijkste persoon in je leven?’ Veel mensen zullen daar verschillend op antwoorden. Veel mensen vinden dat het hun partner, hun kind(eren), een ouder of een dierbare vriend(in) is.  In diepere zin is er echter maar één goed antwoord op deze vraag: de belangrijkste in jouw leven ben jezelf! Niks meer, maar ook niks minder. Heel simpel, jij eerst en dan de rest! In de dagelijkse coachingsgesprekken noemt bijna iedereen een lijst op van anderen als eerste en zichzelf als laatste.

Jij hebt de opdracht om je eigen leven te leiden. Jij bent verantwoordelijk voor wat je doet en niet voor wat een ander doet.  Jij hebt de zorg voor je eigen levensvervulling. Je kunt je dierbaren wel helpen, maar je kan en mag hun leven niet leiden en mag het niet manipuleren. Je kunt een ander ook niet werkelijk veranderen, wel jezelf. Als jij jezelf niet als de belangrijkste persoon aanvaardt, wil dat zeggen dat je niet genoeg van jezelf houdt. We zouden ons moeten realiseren dat we allemaal unieke wezens zijn. Een tweede jij zal er nooit komen, dus wees er zuinig op en heb jezelf lief!

Jezelf liefhebben is niet ijdel, egoïstisch zijn, of jezelf als meer speciaal beschouwen dan iemand anders. Zelfliefde gaat over jezelf naar waarde schatten, en te houden van jezelf zoals je bent. Niemand is perfect, ik niet, jij niet, maar als we wat meer van onszelf zouden houden, dan zouden we veel minder kritisch zijn voor onszelf en voor diegenen om ons heen, we zouden veel gelukkiger zijn.

Wie zichzelf helemaal aanvaardt zoals hij is, staat heel sterk in het leven. Hij is niet jaloers, want hij is zoals hij is en laat de ander zijn zoals de ander is. Hij mag zijn wie hij is; moet zijn wie hij is. Hij is niet gemakkelijk te kwetsen, te beledigen, hij is niet angstig. Hij weet wie hij zelf is en als een ander kritiek op hem heeft en gelijk heeft, dan trekt hij zich dat op een positieve manier aan. Als de ander ongelijk heeft, dan gaan de woorden langs hem heen en worden gezien als typerend voor die ander.

Onderwaardering

Wie niet van zichzelf houdt, probeert de leemte van eigen onderwaardering veelal van buitenaf aan te vullen. Er bestaat dan een grote behoefte aan bevestiging en complimentjes – die je ook kunt uitlokken, onder andere in aandacht – aan dankbaarheid, aan waardering en aan liefde.  Soms is het ook nog heel moeilijk om die complimentjes, waar je om vroeg, te geloven en te accepteren.  Op allerlei manieren kun je zorgen dat je opvalt.  Kinderen doen heel lief en gehoorzaam of juist erg vervelend en lastig; ouderen proberen aandacht te trekken door hun gedrag, wat kan variëren van dienstbaarheid tot wreedheid, van totale opoffering van de persoonlijkheid.

Wie niet van zichzelf houdt heeft een kwetsbaar ‘ikje’ waar meestal gevoelige tenen bij horen. Faalangst en onzekerheid treden daar sneller op: ‘Ik kan het immers toch niet.’ De kans van falen en mislukken willen we vermijden – dat maakt ons belachelijk en kwetsbaar. Bij een onzeker zelfbeeld willen we dat risico hoe dan ook niet lopen. Risico durven lopen, strijdbaarheid en moed gaan dan ook vaak samen met de acceptatie van onszelf. Mislukken wordt gemakkelijker bij een positief zelfbeeld aanvaard, het hoort bij het spel van het leven. Wie van zichzelf houdt kan vrijer optreden omdat hij succes en verlies beter kan relativeren.

Voor jezelf opkomen

Wie van zichzelf houdt kan ook voor zichzelf opkomen. Wat gemakkelijk als egoïsme ervaren kan worden is vaak het tegendeel.  Als we niet voor onszelf opkomen worden we al snel in een hoek gezet, over het hoofd gezien of gemanipuleerd. We worden dan gedwongen dingen te doen die tegen ons gevoel, onze eigenheid ingaan. Wie te veel en te gemakkelijk ja en amen zegt en te meegaand is, wordt vaak misbruikt.

Wie te dienstig en te hulpvaardig is wordt licht uitgebuit.  Daarmee geven we anderen ook de kans gemakzuchtig en lui te worden.  Het is een verkeerd soort goedheid.  We ontnemen de ander een stuk van zijn eigen verantwoordelijkheid. Als we te dienstbaar, te meegaand zijn, zal dit ook de dominantie van de ander oproepen en/of stimuleren. We zien in een relatie nog weleens dat één van de partners, meestal de vrouw, zich geheel in dienst stelt van de ander.  Dat kan een zeer edel streven zijn. Maar de dienstbaarheid en onderdanigheid kunnen zo ver gaan dat de persoon geen tijd meer voor zichzelf, eigen doelen, eigen creativiteit, eigen roeping heeft. 

Belangrijk is het om je steeds weer af te vragen: wil ik dit echt zo? Voedt dit mij? Kan ik me hierin ontplooien? Als op deze vragen ‘nee’ geantwoord wordt, dan is het zaak om heel duidelijk een eigen lijn uit te stippelen en prioriteiten te stellen. Dat hoeft niet abrupt te gaan in de trant van: zo gaat het niet verder, ik kies mijn eigen levensweg. Er zijn allerlei compromissen, waarin de weg van de geleidelijkheid vaak de meest harmonische is. Bijvoorbeeld tijd voor jezelf vragen, een avond, een dag per week, een vakantie, enzovoort. Het kan veel voldoening geven om ook tijd voor eigen hobby’s en/of sport in te ruimen. Het is goed om eigen contacten te hebben, eigen vrienden en vriendinnen. In een relatie hoeven we niet alles samen te doen, niet iedere visite of iedere receptie samen te bezoeken.

Opkomen voor jezelf kan zoveel voldoening en zoveel nieuwe mogelijkheden geven. En creëer dan ook een eigen plek (kamer) in huis of eventueel zelfs buitenshuis (een atelier, een tuinhuisje). Wie bijvoorbeeld behoefte heeft om alleen te mediteren, dient daar, hoe dan ook, tijd en plaats voor te zoeken.  Wie behoefte heeft aan een eigen altaartje met kaarsen, wierook, bloemen, kristallen, foto’s en beeldjes, dient voor zichzelf dat plaatsje te zoeken. Het is goed dat we dat op zo’n overtuigende manier doen dat de rest van de familie (als die al niet meedoet) dit ook respecteert.

Jezelf oké voelen

Wie zich niet oké voelt is al snel afgunstig.  Wie zich wel oké voelt, gunt ieder zijn succes en zijn zo-zijn. Hij hoeft niet een gevoel van niet-oké zijn met veel eten of snoep aan te vullen; hij hoeft zich niet zoet te houden.  Ook hoeft hij zich niet met drank of drugs moed in te praten of over een drempel heen te werken. De omgeving is niet bedreigend. Alles voelt goed aan in het leven en beleven.

Houden van jezelf als emotioneel (in tegenstelling tot gevoelig) wezen, van je arme-ik-gevoel, brengt je op de golven van het leven en trekt je weg uit je eigen middelpunt, uit je eigen gecentreerd zijn. Van jezelf houden gaat het beste als je vanuit je eigen midden leeft.  Wie zijn centrum kwijt is, raakt uit balans. Wie helemaal van zichzelf houdt kan ook al zijn facetten, al zijn subpersoonlijkheden en zijn persona accepteren.

Wie van zichzelf houdt weet dat hij onderweg is en dat die weg een groeiproces is, een bewustwording. Hij weet dat iedere medemens ook zo’n groeiend wezen is. Tevredenheid is goed in het licht dat alles stroomt, alles verandert, alles goed is. Wie van zichzelf houdt aanvaardt hoe zijn of haar leven verloopt. Hij streeft ernaar dit leven steeds helderder te zien, steeds bewuster te aanvaarden en hij weet dat de grootste kracht voor zelfliefde persoonlijke groei is. Wie niet van zichzelf houdt heeft vaak erg veel moeite genegenheid en aandacht te ontvangen. Hij snakt ernaar, maar vindt zichzelf geen liefde waard en gelooft het niet als anderen zeggen om hem te geven, of lief voor hem zijn. Wie niet van zichzelf houdt is in zijn kwetsbaarheid snel in de verdediging. Hij voelt zich snel aangevallen – ook als dat niet zo bedoeld is – en doet veel pogingen om zichzelf te rechtvaardigen.

Hoe staat het met jouw zelfliefde? Kun jij oprecht zeggen, ‘Ik hou van mijzelf en ik accepteer mij in alles wie en wat ik ben?’ Heb je enige twijfel of je zegt absoluut ‘Nee!’, dan wil ik je aanraden om een afspraak met mij te maken. Zet die eerste stap terug naar zelfliefde en je zult ervaren en voelen wat het is om gezond in liefde met jezelf te leven.

E-mail info@spreekmetfreek.nl